Archiwum kategorii: Historia Mozaiki

Wiosna w Mediolanie

Do Mediolanu jeździ się oglądać głównie il Duomo, czyli katedrę, „Ostatnią Wieczerzę” i galerię Wiktora Emanuela II. Od kilkunastu lat słowo „galeria” stało się dla mnie w języku polskim nieco mylące, w tym przypadku jest nie inaczej, bo też chodzi o sklep, a nie świątynię sztuki.  Ale – przynajmniej ten pasaż sklepowy jest przepięknym budynkiem z… tak, zgadliście. Z mozaikami.

widok na Galerię Vittorio Emanuele II z Museo Del Novecento

Czytaj dalej Wiosna w Mediolanie

Starożytne inspiracje – mozaika z dziećmi

Dzisiaj bardzo krótko i wyłącznie wizualnie. Poszukując inspiracji na zajęcia artystyczne z dziećmi, trafiłam na kilka starych zdjęć- ciekawostek z Luwru i Opery Budapesztańskiej. Jeśli więc podobnie jak ja, Droga Czytelniczko, próbujesz zachwycić dzieci starożytnością za pomocą mozaiki, to może Ci się to przyda?

Najpierw kilka pięknych motywów z Luwru z sekcji sztuki starożytnej:

Czytaj dalej Starożytne inspiracje – mozaika z dziećmi

Trencadís, czyli wizyta w Parku Güell

Ponieważ zbliżają się wakacje, kiedy to Barcelona staje się jeszcze popularniejszym celem wycieczek, chcę Was zachęcić do wytropienia trencadís, czyli mozaiki z potłuczonych talerzy i ceramiki, którą można znaleźć w stolicy Katalonii. Trencadís w ogóle występują dość obficie w katalońskiej architekturze modernistycznej, a mozaikowym rajem jest oczywiście Park Güell.

wejscieall
Kolorowy tłum przed Parkiem Güell, fot. Leszek Góra

Czytaj dalej Trencadís, czyli wizyta w Parku Güell

Święto Zmarłych a kwestia mozaiki

Jednym z moich dość „egzotycznych” zainteresowań są cmentarze. Ciekawi mnie, jak różne narody grzebią swoich zmarłych. Z tego powodu, gdy tylko mam taką okazję, odwiedzam cmentarze zagranicą, a wizytujących Warszawę obcokrajowców ciągnę na Powązki, żeby pokazać, jak my to robimy. Dzisiaj w przededniu Wszystkich Świętych czuję się usprawiedliwiona, żeby podzielić się z Wami tym moim dziwactwem, pokazując kilka zdjęć grobów ozdobionych mozaiką.

Najwięcej mozaiki znajdziemy oczywiście w Rawennie. Na lokalnym cmentarzu w jego „bogatej” części stoją grobowce o gabarytach niewielkich budynków. Niektóre są bogato zdobione mozaikami.

ba_LN
grobowiec rodzinny, Rawenna, Włochy

Czytaj dalej Święto Zmarłych a kwestia mozaiki

Miasto, które całe jest mozaiką

O tym, że Rawenna jest światową stolicą mozaiki wspominałam już na blogu, ale dopiero od 2 dni mogę to z całą mocą potwierdzić. Moja wyprawa do Rawenny zaowocuje niewątpliwie dużą ilością wpisów. Będzie i o zabytkach i o festiwalu mozaiki, który się tu odbywa i o kursie, w którym uczestniczę. Dziś jednak, na powitanie, pokażę Wam jak bardzo „ot tak” mozaika jest tu wszędzie obecna.

Przykład 1: Wjazd do miasta od strony Rimini
Żółwie nie należą do moich ulubionych stworzeń (gdy pomyślę, że moja szyja będzie kiedyś tak wyglądać, jak szyja przeciętnego żółwia, to robi mi się …. brrrrr), ale żółwia rodzina na rondzie przy wjeździe do Rawenny zdobyła moje serce.

zolwica2

Czytaj dalej Miasto, które całe jest mozaiką

Mezquita de Córdoba, czyli jak padłam na twarz

Arabskie słowo masijd (czyli meczet, zwany po hiszpańsku mezquita) oznacza dosłownie „miejsce padania na twarz”. I w La Mezquita de Córdoba, czyli w meczecie w Kordobie zrobiłam dokładnie to samo, co muzułmańscy pielgrzymi – padłam. Padłam z zachwytu, bo jest to jedna z najpiękniejszych budowli, jakie widziałam. Nie widziałam natomiast zdjęcia, które w pełni oddaje siłę i potęgę, która z Mezquity emanuje i poniższe moje próby nie są żadnym wyjątkiem, niestety:

kolumny

kol3

Przechadzając się pomiędzy dziesiątkami kolumn z podwójnymi łukami poczułam architektoniczny „dotyk Boga”.   Czytaj dalej Mezquita de Córdoba, czyli jak padłam na twarz

Luwr cz. 2 – Mozaika ceramiczna z Iranu i gazele z marmuru

Mozaika ceramiczna z Iranu ok. 1600-1700 roku

Technika tworzenia mozaik z ceramiki była praktykowana w Iranie za czasów Safawidów – mniej więcej do końca XVII wieku. Polegała na wycinaniu ceramicznych fragmentów z oddzielnych płytek i łączeniu ich we wzór za pomocą zaprawy. Od XVIII ta kosztowna i pracochłonna technika została zastąpiona łatwiejszymi. Jak sugeruje motyw pawia na poniższej mozaice – mozaiki takie często zdobiły budynki królewskie.

pawIran

Mozaika z pawiami pochodzi prawdopodobnie z Isphan, a mozaika z walczącymi zwierzętami poniżej z Kermamnu. Czytaj dalej Luwr cz. 2 – Mozaika ceramiczna z Iranu i gazele z marmuru

Luwr cz. 1 – W poszukiwaniu historii mozaiki

Nie planowałam zaczynać bloga od postów o historii mozaiki, ale przypadkowo tak właśnie się dzieje, ponieważ szlaki urlopowe zaprowadziły mnie do Paryża, w którym czekała mnie niespodzianka.

Okazało się, że Luwr, który wcześniej ukrywał większość swoich mozaikowych zbiorów w magazynach, od 2012 roku może być celem podróży wielbicieli mozaiki. W otwartej wtedy części poświęconej sztuce islamu można podziwiać mozaikowe skarby z wybrzeży Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu.

Już na wstępie zostałam zmuszona do zapamiętania raz na zawsze, że historia kolorowego szkła idzie w tysiące, a nie setki lat. Okazało się, że materiał, który przypomina przepiękne weneckie emaliowane szkło zwane smalti (jeden z droższych materiałów do tworzenia mozaiki), znany był już w początkach średniowiecza, a na pewno mogli go pod koniec pierwszego tysiąclecia podziwiać kalifowie i mozaikarze Bagdadu.

luwr_kawalki

Na zdjęciu powyżej widać po lewej podłogowe „millefiori”, czyli wielokolorowe kawałki szkła, a po prawej stronie większe kawałki szkła i kamienie pochodzące z mozaik ściennych z Iranu, z około VIII-IX wieku naszej ery.  Chciałabym mieć tak piękne kolory w mojej kolekcji smalti. Czytaj dalej Luwr cz. 1 – W poszukiwaniu historii mozaiki